Szczypiorek
Szczypiorek jest rośliną trwałą, powszechnie spotykaną na działkach.'W Polsce jest uprawiana tylko jedna jego odmiana — Erfurcki Olbrzymi. Można go rozmnażać przez podział kępek albo siew.
Wymagania klimatyczne i glebowe
Szczypiorek jest wytrzymały na niskie temperatury. Wymaga żyznej próchnicznej gleby. Można go uprawiać na miejscu zaciemnionym.
Nawożenie i uprawa
Miejsce pod szczypiorek należy bardzo dokładnie przekopać i oczyścić z rozłogów perzu i innych chwastów trwałych. Glebę nawozimy obornikiem lub kompostem. Nawozy mineralne dajemy tak, jak pod cebulę.
Siew, sadzenie, pielęgnacja, zbiór
Nasiona wysiewamy w marcu, a na rozsadę do gruntu sadzimy na początku maja w rozstawie 30x20 cm po kilka roślin razem. Szczypiorek przesadzamy co 3—4 lata wiosną lub jesienią, dzieląc większe kępy na kilka części.
Szczypiorkiem można obsadzać brzegi zagonków. Odchwasz-czamy go i systematycznie ścinamy, nie dopuszczając do zakwitnięcia. Na zimę można okryć przekompostowanym obornikiem, który na wiosnę przykopujemy.
Szczypiorek możemy pędzić zimą w domu. Wybieramy w tym celu silne kępki, przycinamy szczypior i wykopujemy przed przymrozkami, zostawiając na działce, aby lekko przemarzły. Następnie przenosimy je do ciemnej piwnicy i dołujemy w wilgotnym piasku. W grudniu możemy zacząć sadzenie kępek do doniczek lub do skrzyneczek. Ustawiamy je w ciepłym, jasnym miejscu i podlewamy. Szczypiorek szybko rośnie, tak że ścinamy odrastający po 3—4 tygodniach. Z jednej kępki możemy mieć 2—3 zbiory.
29.12.2010. 14:51